Το εστραγκόν είναι ένα ποώδες-θαμνώδες πολυετές φυτό, που ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Η επιστημονική του ονομασία είναι Artemisiadracunculus. Στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί η γαλλική του ονομασία ενώ η ελληνική αρτεμισία η δρακονταειδής δεν χρησιμοποιείται. Το φυτό αυτό ανήκει στο ίδιο γένος με πολλά φαρμακευτικά φυτά όπως είναι η αψιθιά.

Είναι φυτό που αναπτύσσεται σε περιοχές της μεσογείου και της Ελλάδας με σχετικά ήπιους χειμώνες επειδή δεν είναι πολύ ανθεκτικό στο ισχυρό ψύχος. Η καταγωγή του φυτού αυτού είναι η Δυτική Ασία.Σήμερα οι κυριότερες χώρες που καλλιεργείται είναι η Γαλλία και η Ρωσία. Στην Ελλάδα η καλλιέργεια του είναι ελάχιστη.

Τα νωπά φύλλα του εστραγκόν χρησιμοποιούνται σαλάτες σε γαρνιτούρες πιάτων, στην μαγειρική κλπ. Τα φύλλα επίσης χρησιμοποιούνται και μετά την αποξήρανση τους για να δώσουν την χαρακτηριστική τους οσμή σε βούτυρο ή στο ξύδι.

Από το εστραγκόν εξάγεται και ένα αιθέριο έλαιο που χαρακτηρίζεται από αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Στην Γαλλία από τα φύλλα του εστραγκόν παράγεται ένα λικέρ που αποτελεί σπεσιαλιτέ της Προβηγκίας.


Βοτανικά στοιχεία


εστραγκόνΤο εστραγκόν είναι φυτό που φθάνει σε ύψος τα 0,80-1,50 μέτρα το οποίο διατηρεί το υπόγειο του τμήμα κατά την χειμερινή περίοδο, ενώ το υπέργειο του καταστρέφεται. Το ριζικό του σύστημα αποτελείται από ριζώματα τα οποία φέρουν μεγάλο αριθμό οφθαλμών.

Ο βλαστός του φέρει στο εσωτερικό του εντεριώνη με καφέ χρώμα. Σε κάθε φυτό αναπτύσσονται πολλοί και ισχυρά διακλαδιζόμενοι βλαστοί

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των φύλλων του είναι ότι το κατώτερο τμήμα τους έχει λαμπρό πράσινο χρώμα ενώ η άνω επιφάνεια τους έχει πιο θαμπό. Είναι φύλλα που εκφύονται εναλλασσόμενα απευθείας από τον βλαστό χωρίς μίσχους και έχουν μήκος μέχρι 12 εκατοστά είναι επιμήκη και τα οποία αναδίδουν μία οσμή που μοιάζει με το γλυκάνισο.

Τα άνθη του είναι μικρά, έχουν κίτρινο ή ανοικτό πράσινο χρώμα. Ευρίσκονται σε ταξιανθίεςσφαιρικού σχήματος. Τα άνθη του εμφανίζονται στα τέλη του καλοκαιριού μέχρι τον Οκτώβριο. Στις πιο πολλές γαλλικές ποικιλίες τα άνθη του είναι στείρα ενώ στις περισσότερες ρωσικές είναι γόνιμα. Ο καρπός του εστραγκόν είναι αχαίνιο.

Είναι φυτό που αναπτύσσεται καλύτερα σε ηλιόλουστες περιοχές αλλά μπορεί να αναπτυχθεί και σε περιοχές με μερική ηλιοφάνεια.


Εδαφοκλιματικές απαιτήσεις


Το εστραγκόν ευδοκιμεί στις περισσότερες περιοχές τηςχώρας μας χωρίς προβλήματα επειδή αντέχει και στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, αλλά και στις χαμηλές πολλών περιοχών που επικρατούν τον χειμώνα. Αντέχει μέχρι -15ο Cτον χειμώνα. Αναπτύσσεται πολύ καλά σε εύφορα και πλούσια σε οργανικές ουσίες εδάφη. Πολύ καλά εδάφη είναι τα αμμοπηλώδη ή τα μέσης συστάσεως που έχουν καλή στράγγιση, με ένα pH 6,5- 7,0. Τα πολύ βαριά αργιλώδη εδάφη δεν θεωρούνται κατάλληλα όπως και τα πολύ ασβεστούχα και γι αυτό θα πρέπει αν αποφεύγονται.


Καλλιεργητικές εργασίες


εστραγκόνΗ λίπανση που πρέπει να γίνεται στο εστραγκόν πρέπει να στηρίζεται στην οργανική λίπανση με την προσθήκη κοπριάς ή κομπόστ. Οι απαιτήσεις του εστραγκόν στα βασικά λιπαντικά στοιχεία (άζωτο, φώσφορο και κάλιο) είναι μικρές και για αυτό θα πρέπει να γίνεται λίπανση με ανόργανα λιπάσματα μόνον όταν η καλλιέργεια γίνεται σε πτωχά εδάφη.

Σε γενικές γραμμές το φυτό αυτό έχει μία σχετική αντοχή στην ξηρασία αλλά όμως για να έχουμε ικανοποιητική παραγωγή θα πρέπει να μη λείπει το αρδευτικό νερό από τα φυτά την περίοδο της βλαστήσεως.

Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι πολλαπλασιασμού είναι με μοσχεύματα και με ριζώματα. Τα μοσχεύματα πρέπει να κόβονται την περίοδο από Ιούνιο- Αύγουστο από τα άκρα των βλαστών να έχουν μήκος 15 εκατοστά και πρέπει να φέρουν ένα «τακούνι». Η φύτευση των μοσχευμάτων γίνεται σε μίγμα τύρφης και άμμου, ενώ η ριζοβολία τους επιτυγχάνεται σε διάστημα ενός μηνός, Οι γόνιμες ποικιλίες που συνήθως είναι οι ρωσικές ποικιλίες μπορούν να πολλαπλασιασθούν και με σπόρο. Τα μοσχεύματα αφού ριζοβολήσουν φυτεύονται στον αγρό. Επίσης η εγκατάσταση της καλλιέργειας μπορεί να γίνει νωρίς την άνοιξη με φυτά που προήλθαναπό σπόρο για τις γόνιμες ποικιλίες ή με ριζώματαγια τις άγονες.

Η καλλιέργεια του γίνεται με τις συνήθεις γεωργικές εργασίες (άροση, λίπανση, φύτευση). Η φύτευση των έρριζων μοσχευμάτων γίνεται σε γραμμές που απέχουν 1,00- 1,10 μέτρα και 0,50-0-60 μεταξύ των φυτών επάνω στη γραμμή φυτεύσεως.

Πρέπει να γίνεται καταπολέμηση των ζιζανίων με σκαλίσματα. Επίσης πολλές φορές χρησιμοποιείται η εδαφοκάλυψη με πλαστικό ή με διάφορες οργανικές ουσίες (άχυρα, πριονίδια, κλπ)


Συγκομιδή και απόδοση


εστραγκόνΤο εστραγκόν καλλιεργείται για τα φύλλα του που καταναλώνονται σαν νωπά αλλά και σαν αποξηραμένα ή σαν σκόνη για δώσουν άρωμα σε διάφορα φαγητά. Η συγκομιδή αρχίζει μετά τον πρώτο χρόνο. Τα φύλλα του εστραγκόν συγκομίζονται όταν τα φυτά βρίσκονται λίγο πριν από την έναρξη της ανθήσεως. Στην περίπτωση της αποξήρανσης των φύλλων, πρέπει οι βλαστοί που αποκόπτονται να αποξηραίνονται άμεσα στο ξηραντήριο ώστε να διατηρήσουν τα φύλλατο χαρακτηριστικό τους πράσινο χρώμα. Τα φύλλα διατηρούν καλύτερα το άρωμά τους, όταν αποθηκεύονται σε αεροστεγή δοχεία.

Οι αποδόσεις του εστραγκόν σε νωπά φύλλα υπολογίζονται σε 1200- 1800 κιλά το στρέμμα ενώ σε ξηρά φύλλα εκτιμώνται σε 400-500 κιλά το στρέμμα. Τα φύλλα του γαλλικού εστραγκόν περιέχουν περίπου 2-3% αιθέριο έλαιο ενώ τα φύλλα του ρωσικού περιέχουν περίπου 1%. Το αιθέριο έλαιο του γαλλικού θεωρείται ότι έχει καλύτερο άρωμα και γι αυτόπετυχαίνει μεγαλύτερες τιμές στην αγορά σε σχέση με το αιθέριο έλαιο του ρωσικού εστραγκόν.

Η φυτεία του εστραγκόν μπορεί να διατηρηθεί με καλή παραγωγή για μία περίοδο 10-12 ετών.

Υπολογίζεται ότι μία φυτεία εστραγκόν μπορεί να δώσει ένα εισόδημα 600-800 € το στρέμμα.